Ik was hier eerder, zo'n tien jaar geleden, toen ook op de fiets, met een aanhang karretje. Het was toen een heel doods stadje met een mooie oude stadskern. Ik heb toen ook op de camping gestaan, herinner ik mij, en naast mij stond een heer "van boven de rivieren" zoals ze dat in Limburg noemen.
Ik kwam daarop omdat die man het boek "Het geluk van Limburg" van Marcia Luyten voor zijn verjaardag had gekregen en hij had het bijna uit. Hij hoorde aan mijn tongval dat ik Limburgs was dus wilde hij dingetjes uit dat boek bespreken.
Later heb ik dat boek ook gelezen, een heel aardig boek, maar erg gefocust op de regio Kerkrade en dat is toch heel iets anders dan Roermond of Geleen.
We zijn toen nog de stad in ingewandeld een weer uitgewandeld. Op een mooie zomeravond was er zelfs geen ijsje te krijgen, en een drankje op een terras mocht alleen als je ook wat wilde eten.
Nu tien jaar later is het niet veranderd. Hoe kan een stad met zoveel potentie zolang blijven steken in die saaiheid. Ik ken meer Franse steden die zo zijn. Laat ik daarover maar niet uitweiden, want dan zit ik hier morgen nog.
Op dit moment is ook belangrijk hoe ik hier terecht kom. Vanmorgen was ik nog in Baye, ook een plaatsje wat je niet gezien hoeft te hebben.
Ik had gisteren het weerbericht gehoord, 37 C, dus heel slim om zes uur opgestaan. Om zeven uur zat ik op de fiets zonder koffie of brood. Dat kon ik pas 16 km verderop kopen.
Ik heb er geen spijt van. Hoewel het koud was. 11 C, maar dat maakte niet in uit., het licht van de met opkomende zon was fenomenaal. Straks fotos, ook van later op de dag. Het werd uiteindelijk 34 C toen ik hier arriveerde om 14 uur vanmiddag.
Ik kwam naar een wat oudere heer te staan, hij was ook op de fiets en tentje, ikzelf ben 69, dus wat ouder is dan in de zeventig. Een Fransman. Het eerste dat hij mij vertelde dat race-circuits in Frankrijk beter zijn dan in Nederland. Je kon zien dat zijn gebit niet meeverzekerd was geweest. Hij had aan elke kant nog twee tanden stevig afgebrokkeld en bruin. Maar het leek me niet dat hij rookte.
Ik reageerde kennelijk niet aangebrand genoeg, en hij trok zich terug op zijn phone, en dan deed hij wat ik nog nooit eerder had gezien. Hij keek naar een autorace wedstrijd en tevens was hij in contact met andere mensen die ook keken, een tevens was er een online gok platform. Ze gokten voortdurend, wie er als eerste door een bocht ging. Dat soort dingen.
Hij was regelmatig geagiteerd en ik ben blij dat hij verdwenen schijnt te zijn. Nu blijf ik nog een dag in dit stadje, mijn tent staat onder eeuwenoude loofbomen en dus volop in de schaduw.
Een voor wie het vergeten is, maandag is Saskia jarig. Ze bereikt dan de pensioen gerechtigde leeftijd.
Zo nu weer wat fotos en dan ga ik slapen.
