Super hete dag, dik boven de 35 C, maar ik begin eraan te wennen, veel water drinken, appeltjes eten, abrikozen eten, tijdens het fietsen. Het gaat best. Geen moment heb ik me gevoeld dat het niet meer verder kon.
Rustig aan fietsen, dat kan als je amper hellingen hebt. Ik heb ervan genoten.
En in de verte doemt mijn voorland op. Het Massif Central laat zich zien tussen de bomen door.
Morgen met de trein omhoog, maar bovenop zal ik nog enkele dagen fietsen. En als ik dan de andere kant ervan af ga ben ik bijna bij mij eindbestemming. Dan moeten jullie weer zonder blog verder.
Persoonlijk vind ik het Massif Central een mooi gebergte. Het is niet zo hoog, een paar toppen van boven de 1000 meter, maar de rest ligt rond de 700 m
Er ontspringen heel veel rivieren. Deze hoogvlakte van verzengende hitte levert water aan zeker de helft van Frankrijk. De Dordogne, de Tarn, de Loire, de Allier, een nog veel meer rivieren, allemaal begonnen ze daar ergens op de vlakte.
Het zijn boeren van het harde bestaan, en daaruit is een mooie cultuur ontstaan. De blauwe kazen, de gedroogde worsten, het wild, de kruiden, de oude kerken, allemaal dingen die het Massif Central eigenheid geven. Dingen waarvan je kunt houden, ik doe dat, al mag ik nu van de dokter voor de helft niet meer eten wat ze maken.
Maar goed, ik ben al bijna zeventig, ik heb al heel veel genoten, een nu laat ik de kruidige wijnen en saucissons liggen. Geen probleem!
De fotos, allemaal bergen aan den einder en verken verzengende hitte
